انسان آگاه بیدار همواره در اندیشه آشنایی به گوهر هستی شگفت خود است که گوید من کیستم، و آغاز و انجامم چیست، و پدید آورنده من کیست؟!
                                  
می اندیشد که چه نیرویی در اوست که بر همه هستیها دست می یابد و بر انها چیره می شود؟! در آگاهی به این نیرو کوشش می کند که از هر شناختی برای او ارزنده تر و شایسته و بایسته تر است. و به راستی و درستی این شناخت برای او سرمایه گرانبها و گرامی برای هر شناخت است.

منبع: فرازهایی از مقدمه ی کتاب گنجینه گوهر روان، از اثار علامه حسن زاده آملی