تبليغاتX
سرزمین عشق
نامه
- آقای من بر خود ببال که گدای ره نشین آن شاهی، و از کسی منال که در سنگر استوار آن بنده پرور جهان پناهی، آن که دردها را درمان کند و تشنگان را سیراب و خستگان را آسایش دهد و شوریدگان را نوازش کند و آوارگان را پناه دهد.

- و چون هر کسی کِشته چند ساله ی زندگیش هست، دل مردگان از مرگ هراس دارند و از کشتزار خود بیزارند...

 سرزمین عشق

- هر که جان به جانان سپرد گوی نیک بختی را ببرد، وگرنه چند روزی چون دیگر جانوران بخورد و بمرد.

منبع: فراز هایی از ص ۵۵ کتاب نامه ها و برنامه ها، از اثار علامه حسن زاده آملی

Clock And Date





Powered by WebGozar